-
Bir nikâh salonunda 130 kişi alkışlarken, bir gelin kadehe vurup herkesten “bir dakikalık dikkat” istedi. Sonraki cümlesi, yeni kayınvalidesinden evinin anahtarlarını istemek oldu. Reddedilince tokat patladı; damat dondu kaldı. Anne salondan çıktı, tek bir telefon açtı. Otuz dakika sonra kapı açıldı; içeri giren adamı görünce havadaki uğultu gözyaşına dönüştü.
Bir nikâh salonunda 130 kişi alkışlarken, bir gelin kadehe vurup herkesten “bir dakikalık dikkat” istedi. Sonraki cümlesi, yeni kayınvalidesinden evinin…
-
Kırmızı-mavi ışıklar Brentwood Drive’ın ağaç gölgelerinde patlayınca, Evelyn direksiyonu sıkıca kavradı. Hızlı gitmiyordu, dur tabelasını geçmemişti, hiçbir kuralı çiğnememişti; ama çok iyi bildiği bir şey vardı: bazıları için “rutin” asla rutinden ibaret değildi. Memurun parmakları camına vurduğunda, yıldızlı rozetten önce konuşan tek şey saygısız bir tondaki üç kelimeydi: “Ehliyet ve ruhsat.” O, sadece bir sorgu değil, bir sistemle yüzleşmeye gelmişti.
Kırmızı-mavi ışıklar Brentwood Drive’ın ağaç gölgelerinde patlayınca, Evelyn direksiyonu sıkıca kavradı. Hızlı gitmiyordu, dur tabelasını geçmemişti, hiçbir kuralı çiğnememişti; ama…
-
Çürümüş tahtalarla kapatılmış o ağız, ilk bakışta yalnızca bir boşluk gibi görünüyordu. Carmen’in parmakları yosunu sıyırınca taşta oyulmuş üç kelime göründü; sanki onlarca yıl o anı beklemişti. “Beklemeyi bilenler için.” O sözler, bir hayatı yıkıntıdan çekip çıkaracak gizli bir kapının mandalıydı. Bir dul, bir kulübe, mühürlü bir kuyu… ve toprak, sakladığını yalnızca doğru kalplere fısıldar.
Çürümüş tahtalarla kapatılmış o ağız, ilk bakışta yalnızca bir boşluk gibi görünüyordu. Carmen’in parmakları yosunu sıyırınca taşta oyulmuş üç kelime…
-
Bir malikanenin parlak kristalleri altında, yıllardır “yetersiz” görülen kız evlat mütevazı siyah bir bluzla masaya oturdu. Kimse bilmiyordu: Onların küçümsediği o kadın, ertesi sabah Fortune kapağından tüm dünyaya bakacaktı. Kapıdan içeri giren kahya, masaya bir dergi bıraktığında saat, aile mitiyle gerçeğin çarpışma anını gösteriyordu. Bir kapak, bir isim ve on yılın sessizliği… O akşam sessiz intikam, porselen tabakların üstünde servis edildi.
Bir malikanenin parlak kristalleri altında, yıllardır “yetersiz” görülen kız evlat mütevazı siyah bir bluzla masaya oturdu. Kimse bilmiyordu: Onların küçümsediği…
-
Kapı aralandı, sade bir palto, eskimiş bir çanta ve titrek bir ses içeri girdi. “Müsaitseniz… kıyafetim biraz mütevazı,” dedi kadın, gözlerini kaçırarak. Yüzlerdeki tebessüm önce dondu, sonra çatladı; sanki biri masanın altına yerleştirilmiş bir gerçeğe tekme atmıştı. O an anladı: Onlar tek bir şeyi biliyordu, ama tahmin ettikleri şey değildi. Şimdi ya kartlarını açık oynayacaktı ya da sessiz bir şokun bütün evi sarmasına izin verecekti.
Kapı aralandı, sade bir palto, eskimiş bir çanta ve titrek bir ses içeri girdi. “Müsaitseniz… kıyafetim biraz mütevazı,” dedi kadın,…
-
Son kez çalan çanların sesi, tepelerin ardındaki ateşle yarışıyordu. Rüzgâr, zeytin ağaçlarını titretiyor; kapıların önünde yeminler, duvarların ardında korku kıpırdanıyordu. Bir avuç kadın, yıkılmakta olan fresklerin altında dua ederken, ufukta yükselen sancaklar onların cevaplarını değil, kaderlerini getiriyordu. Ve o gün, çamurun ve kanın içinde, seslerini alabileceklerine inananlara karşı, bir sessizlik—bir direniş—yüzyılları aşan bir iz bıraktı.
Son kez çalan çanların sesi, tepelerin ardındaki ateşle yarışıyordu. Rüzgâr, zeytin ağaçlarını titretiyor; kapıların önünde yeminler, duvarların ardında korku kıpırdanıyordu….
-
Bir hastane koridorunda, bir çocuğun “Lütfen annemi kurtarın” diye yırtılan sesi, milyoner bir adamın planlı hayatına bıçak gibi saplandı. Aradan dakikalar geçti; adam yardım etmeyi seçti. Fakat sedyede yatan kadının yüzünü gördüğünde, yer ayaklarının altından kaydı. O kadın, bir zamanlar sevdiği kadındı. Ve o küçücük kız? Belki de varlığından haberdar olmadığı kızıydı. O andan itibaren, para ve güç hiçbir şey; doğruyu seçmek ve kalmak her şey oldu.
Bir hastane koridorunda, bir çocuğun “Lütfen annemi kurtarın” diye yırtılan sesi, milyoner bir adamın planlı hayatına bıçak gibi saplandı. Aradan…
-
Kapıyı açtığında gördüğü şey, bildiğini sandığı her şeyi parçaladı. Kollar kucaklamayı, gözler ihaneti söylüyordu. Bir oğul, öfkeye ve korkuya yenilip, babasının tek umut ışığını kapıdan kovdu. O gece, soğuk mavi ekran ışığında üç saatlik sessiz tanıklık, gerçeği iğne gibi kalbine işledi. Ve geri döndürülemez sandığı yıkımı, bir insanın adım adım ayağa kalkışıyla onarmanın mümkün olduğunu öğretti.
Kapıyı açtığında gördüğü şey, bildiğini sandığı her şeyi parçaladı. Kollar kucaklamayı, gözler ihaneti söylüyordu. Bir oğul, öfkeye ve korkuya yenilip,…
-
Kamera yağmurun çizdiği çizgileri izleyerek Etiler’deki cam cepheye yaklaşırken içeride iki gerçek karşı karşıya gelir: yatakta kıpırdamadan yatan bir adam ve banknotları tıkırtıyla sayan bir kadın. Biri hiçbir şey yapamıyor görünürken her şeyi duymaktadır; diğeri her şeyi elde ettiğini sanarken en önemli şeyi kaybetmek üzeredir. Koridorda ağlayan mütevazı bir kadınsa bu evdeki tek hakikati taşır. Bu, paranın çıngırağını bastıran bir sesin —saf bir kalbin— hikâyesi. Ve evin tavanından aşağı doğru düşen bir yalanın, bir ömrü nasıl değiştirdiğinin.
Kamera yağmurun çizdiği çizgileri izleyerek Etiler’deki cam cepheye yaklaşırken içeride iki gerçek karşı karşıya gelir: yatakta kıpırdamadan yatan bir adam…
-
Doktor önlüğü ve bir fısıltı: sessizliği kıran “Miss Rosie”
Dokuz ay boyunca bu evde tek bir çocuk kahkahası duyulmadı; yalnızca boş odaların yankısı. O gün William, merdivende çantasını düşürdü…
Follow Us
-
El día que se burlaron del “piloto callado”… y el silencio les respondió en el cielo
-
Einstein 40 İnsanı Kurtarmak İçin Yazdı: Atatürk’ün Cevabı Sessiz Bir Vicdandı
-
Esir Kampında Başkomutan Olduğunu Öğrendi: Mustafa Kemal’in Sessizce Verdiği Ders
-
“Yavrum Neredesin?” Diye Sorarken Piri Reis’in Kaderiyle Büyüyen Bir Çocuk
-
Adı Yazılmadı, İpler Onun Elindeydi: Gülnuşah’ın Sessizce Kurduğu Saray
-
El día que se burlaron del “piloto callado”… y el silencio les respondió en el cielo
-
Einstein 40 İnsanı Kurtarmak İçin Yazdı: Atatürk’ün Cevabı Sessiz Bir Vicdandı
-
Esir Kampında Başkomutan Olduğunu Öğrendi: Mustafa Kemal’in Sessizce Verdiği Ders
-
Adı Yazılmadı, İpler Onun Elindeydi: Gülnuşah’ın Sessizce Kurduğu Saray
-
El día que se burlaron del “piloto callado”… y el silencio les respondió en el cielo
-
Einstein 40 İnsanı Kurtarmak İçin Yazdı: Atatürk’ün Cevabı Sessiz Bir Vicdandı
-
Esir Kampında Başkomutan Olduğunu Öğrendi: Mustafa Kemal’in Sessizce Verdiği Ders
-
“Yavrum Neredesin?” Diye Sorarken Piri Reis’in Kaderiyle Büyüyen Bir Çocuk